فروش قیر 60/70، صادرات قیر، قیمت قیر

تأثیر اصلاح کننده های قیر بر آسفالت

قیر مسئول ایجاد خواص ویسکو-الاستیک در آسفالت است و نقش بزرگی در تعیین کارایی آسفالت مخصوصاً مقاومت در برابر تغییر شکل و ترک دائمی بازی می کند. به طور کلی نسبت کشش های واردشده به آسفالت که مربوط به ویسکوزیته جریان است مانند غیرقابل بازگشت بودن (non-recoverable)، با افزایش دما و زمان بارگذاری (loading time) افزایش می یابد. این تأثیر در شکل زیر قسمت های a و b نشان داده شده است. شکل a پاسخ یک نمونه آسفالت به یک آزمایش کشش ساده را نشان می دهد. کشش ناشی از بکار بردن بار، یک پاسخ الاستیک سریع و به دنبال آن یک افزایش جزئی در کشش با زمان را نشان می دهد تا هنگامی که بار برداشته بشود. تغییر کشش بازمان به دلیل رفتار ویسکوز مواد است. با برداشتن بار، کشش الاستیک بلافاصله بازیافت می شود و مقداری بازیافت اضافی بازمان اتفاق می افتد. این پدیده به نام الاستیسیته تأخیری (Delayed elasticity) شناخته می شود. نهایتاً یک کشش اضافی باقی می ماند که غیر قابل بازیافت است و این مستقیماً به دلیل رفتار ویسکوز است.

پاسخ یک نمونه آسفالت به پالس ناشی از حرکت بار ترافیک در شکل b نشان داده شده است. در اینجا تمایز بین دو جزء پاسخ الاستیک ممکن نیست اما یک کشش کوچک دائمی و کشش بزرگ الاستیک نشان داده شده است. همچنین کشش دائمی نشان داده شده در شکل b برای یک پالس بار منفرد و کوچک است در حالی که میلیون ها بار بر روی جاده اعمال می شود و یک تجمع عظیم اتفاق خواهد افتاد. این جزئی است که باعث تغییر شکل می شود. با توجه به آنچه گفته شد واضح است که چرا تغییر شکل در دمای بالای محیط و وقتی ترافیک کند است یا ساکن است بیشتر اتفاق می افتد.

یکی از اولین نقش های اصلاح کننده های قیر افزایش مقاومت آسفالت به تغییر شکل دائمی در دمای بالای جاده است بدون اینکه تأثیر منفی بر خواص قیر و آسفالت در سایر دماها داشته باشد. این امر به دو روش قابل دستیابی است که هر دو روش باعث کاهش در کشش دائمی می شوند. روش اول سخت کردن قیر است به طوری که پاسخ کلی ویسکوالاستیک آسفالت کاهش یابد. روش دوم افزایش جزء الاستیک قیر است که باعث کاهش جزء ویسکوز می شود.

افزایش سختی قیر مانند افزایش سختی دینامیک آسفالت است. این امر باعث بهبود پخش بار مواد، افزایش مقاومت ساختار و افزایش طول عمر موردنظر آسفالت می شود. همچنین با بکاربردن لایه های نازک تر می توان به مقاومت ساختار مشابهی دست یافت. افزایش جزء الاستیک قیر باعث افزایش انعطاف پذیری آسفالت می شود. افزایش انعطاف پذیری در مواردی که کشش قابل انبساط (کرنش) زیاد است مطلوب می باشد.

قیمت قیر

عایق های رطوبتی ضد آتش چگونه ساخته می شود؟

عایق های رطوبتی ضد آتش دارای قیرهای ضد آتش هستند. قیرهای ضد آتش ترکیبی از قیرهای اصلاح شده با الاستومرهای ترموپلاستیک، فیلر، یک نوع برومینه دی فنیل اتر، اکسید آنتیموان و برات روی است. در تهیه ایزوگام ضد آتش لایه ای از پلی استر یا فایبرگلاس به قیر آغشته می شود. بهتر است حداقل دو لایه استفاده شود که لایه رویی فایبرگلاس و لایه زیری پلی استر است و هر دو لایه به قیر ضد آتش آغشته می شوند. فرمول قابل قبول برای قیر ضد آتش به این صورت پیشنهاد شده که حدود 30 تا 90 درصد وزنی قیر، 4 تا 16 درصد کوپلیمر استیرن- بوتادی ان- استیرن، حدود 10 تا 40 درصد فیلر و تا 20 درصد برومینه دی فنیل اتر، اکسید آنتیموان و برات روی است. برومینه دی فنیل اتری که پیشنهاد شده است دی کابرومو دی فنیل اتر است. به این نکته باید توجه داشت که تعدادی از برومینه دی فنیل اترها به دلیل سمی بودن مجاز به استفاده نیستند.

منبع: US5100715 A

قیر CRMB چیست؟

CRMB: Crumb Rubber Modified Bitumen

قیر CRMB یک مخلوطی از قیر نفوذی و اصلاح کننده لاستیکی است. اصلاح کننده لاستیکی استفاده شده سبب تنظیم ویسکوزیته بایندر شده و مقاومت دمایی و همچنین مقاومت قیر در برابر شکنندگی در دمای پایین را افزایش می دهد. CRMB دارای چسبندگی خوب به توده مواد معدنی است و به این طریق شکنندگی و تغییر شکل را کاهش می دهد.

مزایای استفاده از CRMB:

• قیمت مناسب
• افزایش مقاومت در برابر شکنندگی باعث افزایش کارایی آسفالت در شرایط آب و هوایی و ترافیک سنگین می شود.
• کاهش تغییر شکل جاده در دماهای بالا
• ویسکوزیته بیشتر و بازگشت الاستیک بیشتر نسبت به قیرهای معمولی
• خواص چسبندگی بهتر
• پایداری و انعطاف پذیری بیشتر

کاربرهای CRMB:

• ساخت و تعمیر جاده های با ترافیک بالا
• ساخت باند فرودگاه

تولید قیرهای رنگی قرمز و سبز

قیرهای رنگی یا امولسیون های رنگی قیر برای رنگ آمیزی جاده ها، باندهای فرودگاه و استتار ساختمان های نظامی و ساخت آسفالت های رنگی کاربرد دارد. امولسیون های رنگی قیر محتوی کمتر از 25 درصد وزنی قیر به همراه پیگمنت های رنگی و مواد نامحلول هستند. مواد نامحلول موجود به پایداری امولسیون و مخصوصاً پایداری پیگمنت در امولسیون کمک می کند. روش های مختلفی برای تهیه امولسیون های رنگی قیر استفاده شده و همواره تولیدکنندگان سعی کرده اند مقدار قیر امولسیون را کاهش بدهند و با افزایش مقدار پیگمنت امولسیونی کاملاً رنگی تهیه کنند به شکلی که رنگ سیاه قیر به طور کلی محو بشود.

قیرهای رنگی

برای تهیه چنین امولسیونی ابتدا امولسیون قیر و امولسیون پیگمنت رنگی را جداگانه آماده می کنند و سپس آن ها را با یکدیگر مخلوط می کنند. برای تهیه قیر قرمز رنگ از پیگمنت اکسید آهن و برای تهیه قیر سبز رنگ از پیگمنت اکسید کرم استفاده شده است؛ و امولسیونهای با نسبت وزنی یک به یک از قیر و پیگمنت کاملاً رنگی شده اند.

استفاده از کو پلیمر SBS برای اصلاح خواص قیر

کوپلیمر استیرن بوتادی ان استیرن

استفاده از پلیمرها برای افزایش کارایی قیرهای گرید جاده‌ای از سال 1970 شروع شده است. حساسیت دمایی قیرهای اصلاح شده کمتر است و ویژگی های رئولوژیکی آن ها بهبود یافته است. به طور کلی تقریباً 75 در صد از بایندرهای اصلاح شده در دسته الاستومرها، 15 در صد پلاستیک ها و 10 درصد لاستیک و اصلاح کننده های گوناگون هستند.

در میان مواد الاستومریک بلوک های کوپلیمر استیرن بیشترین پتانسیل را برای اختلاط با قیر از خود نشان داده اند. مثال های دیگر از مواد الاستومریک که به منظور اصلاح خواص قیر استفاده شده است لاستیک طبیعی، پلی کلروپرن و لاستیک استیرن بوتادی ان است.

کوپلیمرهای استیرن معمولاً به عنوان لاستیک ترموپلاستیک دسته بندی می شوند، زیرا آن ها توانایی ترکیب خواص الاستیک و ترموپلاستیک را با هم دارند و می توانند به وسیله پلیمریزاسیون پی در پی استیرن بوتادی ان استیرن تولید شوند. در روش دیگر یک پیش ماده دو بلوکی بوسیله پلیمریزاسیون پی در پی استیرن با مونومر بوتادی ان به همراه واکنش با یک عامل پیوند دهنده بدست می آید. بنابراین علاوه بر پلیمرهای خطی می توان پلیمرهای شاخه دار را هم تولید کرد. بنابر ساختار کوپلیمر SBS  شامل زنجیر سه بلوکی SBS دارای مورفولوژی دو فازی تشکیل شده از بلوک های کروی پلی استیرن در ماتریکس بوتادی ان است.

کوپلیمرهای SBS قدرت و الاستیسیتی خود را از پیوندهای عرضی فیزیکی در شبکه سه بعدی بدست آورده اند. در این کوپلیمر پلی استیرن در ایجاد قدرت و پلی بوتادی ان در ایجاد الاستیسیتی نقش دارد. تأثیر این پیوندها در دمای بالاتر از دمای انتقال شیشه ای پلی استیرن ( 100 درجه سانتی گراد) به سرعت کاهش می یابد و هنگامی که سرد شود مجدد خواص قدرت و الاستیسیته خود را خواهد داشت.

وقتی SBS با قیر مخلوط می شود فاز الاستومریک SBS مالتن ها را جذب می کند و حجمش 9 برابر مقدار اولیه می شود. با مقادیر مناسب از SBS حدود ( 5 تا 7 درصد وزنی ) یک فاز پیوسته از پلیمر داخل قیر اصلاح شده ایجاد می شود و خواص قیر را به شکل عمده اصلاح می کند. از آنجایی که لاستیک های ترموپلاستیک دارای وزن مولکولی مشابه و یا بیشتر از آسفالتن ها هستند آن ها برای حل شدن در مالتن ها رقابت می کنند و اگر مقدار مالتن کافی نباشد قیر دوفاز می شود. دو فاز شدن قیر نشان می دهد که قیر پایه با پلیمر استفاده شده سازگاری ندارد و باید در هنگام اختلاط لاستیک های ترموپلاستیک با قیر دقت داشت. سازگاری SBS  با قیر پایه بوسیله استفاده از روغن های آروماتیک افزایش می یابد. ولی استفاده از مقادیر زیاد روغن باعث تخریب خواص SBS خواهد شد.

قیرهای تهیه شده از نفت خام بدست آمده از منابع مختلف دارای خواص متفاوتی هستند. به این صورت که نقطه نرمی، درجه نفوذ و ترکیبات شیمیایی آن ها یکسان نیست و این به دلیل ماهیت نفت خام استفاده شده است. برای بررسی ترکیب شیمایی قیر چهار ترکیب اصلی یعنی ترکیبات اشباع، آروماتیک ها، رزین ها و آسفالتن ها (SARA)را بررسی می کنند.

برای بررسی سازگاری قیر با پلیمر  (Colloidal Index) به اختصار CI را تعریف کرده اند.

اگرچه عدد دقیقی برای سازگاری یا ناسازگاری قیر با پلیمر نمی توان تعریف کرد ولی به هرحال تفاوت در درصد SARA باعث می شود قیرهای منابع مختلف، متفاوت از یکدیگر باشند و CI آنها متفاوت شده  و در نتیجه سازگاری آن ها با پلیمر یکسان نباشد.

به طور کلی مقدار CI کمتر ( مقدار بیشتر آروماتیک) باعث سازگاری بیشتر قیر و در نتیجه انحلال بهتر SBS در قیر می شود.

مشخصات قیر اکسیدی اصلاح شده 75/25 چیست؟

قیر اکسیدی اصلاح شده 75/25 یک محصول قیری ساخته شده به وسیله فرایند مخصوص غیر اکسیداسیونی است که به وسیله اصلاح وکیوم باتوم در دمای 230 درجه سانتی گراد به دست آمده و دارای شاخص نفوذ زیاد است.

این محصول در صنعت استفاده می شود و در دمای محیط به صورت جامد بوده و نسبت به قیر اکسید شده معمولی دارای خاصیت چسبندگی و ضد آب بیشتر است.

در جدول زیر مشخصات قیر اکسیدی اصلاح شده را مشاهده می کنید:

قیر اکسیدی

گرم کردن قیر بسته بندی شده یکی از موارد مهم در استفاده نهایی از قیر است. معمولاً مواد بسته بندی شده در داخل بویلرها و خارج از محوطه کارگاهی گرم می شوند. به هر حال کنترل فاز گرم شده از نظر سلامت، ایمنی و کیفیت محصول بسیار مهم است. حداکثر دمای ایمن برای گرم کردن قیر دمای 230 درجه سانتی گراد است. از آنجایی که قیر عایق حرارتی است درنتیجه کنترل شرایط گرم کردن آن بسیار مهم می باشد؛ بنابراین برای گرم کردن قیرهای اکسیدی جامد باید ابتدا آن ها را تکه تکه کرد و سپس در بویلر قرار داد با این کار سطح تماس افزایش می یابد و دما به نقاط بیشتری از قیر می‌رسد. اگر سطح تماس قیر و هیتر را افزایش ندهیم باعث تجمع حرارت در نقطه تماس خواهد شد و در اثر حرارت زیاد خواص قیر در این نقطه از بین خواهد رفت و حتی موجب انتشار بخارات آتش گیر خواهد شد و باعث ایجاد خطر می شود.

نکته دیگر در مورد گرم کردن قیر اینکه قیر ذوب شده نباید در بویلر بماند و سرد بشود، زیرا گرم کردن دوباره این قیر پتانسیل زیادی برای ایجاد گرم شدن بیش از حد نقطه ای دارد.

در مورد استفاده از تجهیزات اندازه گیری دما باید بسیار دقت کرد، زیرا به دلیل این که قیر عایق حرارتی است ترمومتر در هر فاصله از منبع گرم یک دمای متفاوت را نشان می دهد.

بهبود کارآیی قیر

بهبود کارآیی قیر با استفاده از مواد افزودنی

کارآیی قیر پارامتر مهمی در تعیین عملکرد آسفالت است. با استفاده از مواد افزودنی مانند سولفور و پلیمرهای ترموپلاستیک می توان مقاومت قیر در برابر شکستگی را تقویت کرد. مواد افزودنی به قیر را به عنوان بهبود دهنده های قیر می شناسند و نقش اصلی بهبود دهنده های قیر افزایش مقاومت قیر در برابر تغییر شکل دائمی در دمای بالا است. بهبود دهنده های قیر باید به شکلی انتخاب شوند که تأثیر منفی بر خواص قیر در دماهای مختلف نداشته باشند. اگر قیر را شامل دو قسمت الاستیک و ویسکوز در نظر بگیریم با افزایش جزء الاستیک قیر، جزء ویسکوز آن کاهش می یابد و این امر سبب افزایش سختی دینامیکی قیر خواهد شد. این افزایش در سختی دینامیکی پخش شدن وزن را بهبود بخشیده، قدرت ساختار را افزایش داده و عمر آسفالت را طولانی تر می کند و افزایش قسمت الاستیک قیر سبب افزایش انعطاف پذیری قیر می شود. افزودنی های قیر باید مؤثر بوده، از لحاظ اقتصادی و اجرایی موردقبول باشد، به آسانی در دسترس باشد و قابلیت مخلوط شدن با قیر را داشته باشد.

علاوه بر این یک افزودنی قیر باشد در طول ذخیره سازی، کاربری و شرایط سرویس دادن از لحاظ فیزیکی و شیمیایی پایدار باشد.

استفاده از سولفور به عنوان افزودنی قیر، مقدار 2 تا 3 درصد از سولفور باعث بهبود کارآیی قیر در دماهای بالا می شود، علاوه براین از سولفور برای ارتباط بین قیر و افزودنی های پلیمری استفاده می شود. استفاده از سولفور به عنوان افزودنی قیر باعث می شود که در دمای بالاتر از 150 درجه سانتی گراد گاز H₂S آزاد شود و این امر باعث ایجاد مشکلاتی خواهد شد.

تهیه قیرهای رنگی:

با استفاده از موادی به نام پیگمنت می توان قیرهای رنگی تولید کرد و اکثر قیرهای رنگی به وسیله اضافه کردن پیگمنت اکسید آهن تهیه می شود. برای به دست آورند قیر رنگی نیاز به یک تا دو درصد پیگمنت است و معمولاً تنها رنگ قابل قبولی که می توان بدست آورد رنگ قرمز است. برای قیرهای جاده ای باید از 5 درصد و یا بیشتر اکسید آهن استفاده کرد تا رنگ قرمز قابل قبول حاصل بشود که این مقدار بالا بوده و باعث افزایش هزینه می شود.