آزمون نقطه شکست فراس

Share

آزمون نقطه شکست فراس

آزمون نقطه شکست فراس (Frass) یکی از معدود آزمون هایی است که می تواند برای توصیف رفتار قیر در دماهای خیلی پایین (کمتر از 30- درجه سانتی گراد) استفاده شود. این آزمون در سال 1937 بوسیله فراس توسعه یافت. در اصل یک وسیله تحقیقاتی است که برای مشخص کردن دمایی که در آن قیر به یک سختی بحرانی می رسد و می شکند استفاده می شود. تعدادی از کشورهای با زمستان های خیلی سرد مانند، کانادا، فنلاند، نروژ و سوئد برای گریدهای قیرشان ماکسیمم فراس ممکن را دارند.

در آزمون فراس نشان داده شده در شکل 3 یک پلاک فولادی با ابعاد 41*20 میلیمتر که با 0.5 میلی متر قیر پوشش داده شده به آهستگی خم شده و رها می شود. دما با نرخ 1 درجه سانتی گراد کاهش می یابد تا قیر به سختی بحرانی رسیده و ترک بخورد. دمایی که در آن نمونه ترک بخورد نقطه شکست نامیده می شود و یک دمای equi-viscous یا equi-stiffness را ارائه می دهد. نشان داده شده است که در نقطه شکست سختی قیر 109*2.1 پاسکال است که به ماکزیمم سختی 109*2.7 پاسکال نزدیک است. با استفاده از نقطه نرمی و درجه نفوذ می توان نقطه فراس را پیش بینی کرد، زیرا معادل دمایی است که قیر دارای نفوذ 1.25 می شود.

آزمون تعیین نقطه شکست فراسThe Fraass breaking test

آزمون تعیین نقطه شکست فراسThe Fraass breaking test

دیدگاهتان را بنویسید