استفاده از آسفالت برای پوشش باند فرودگاه-بخش دهم

Share

استفاده از آسفالت برای پوشش باند فرودگاه-بخش دهم

 اصطکاک سطحی و بافت

اصطکاک سطحی و بافت آسفالت موضوع مهم و پیچیده‌ای هستند. مقاومت اسکید تحت تأثیر خواص سنگدانه ها و حجم مخلوط آسفالت قرار دارد. با افزایش سن رویه، بافت آسفالت افزایش می‌یابد. رویه آسفالت فرودگاه می‌بایست یک سطح قابل قبولی از اصطکاک سطحی را ارائه کرده و این اصطکاک باید در طول عمر رویه حفظ شود. همچنین اصطکاک سطحی هنگام بارندگی و در شرایطی که رویه دارای رطوبت است باید بالاتر از حداقل سطح مجاز باقی بماند.

  دوام

دوام یک آسفالت تعیین‌کننده دوره زمانی مابین رویه سازی مجدد است. درجاهایی که برشی شدن، شیار شدگی و یا شکستگی چشم‌گیر نباشد، رویه سازی مجدد به‌منظور پاسخی در برابر کنده شدن سنگدانه ها از سطح انجام می‌پذیرد. حجم مخلوط، بیش‌تر شدن شکنندگی قیر با افزایش سن، چسبندگی سنگدانه – بایندر و عوامل محیطی، تماماً بر سرعت و زمان کنده شدن سنگدانه ها تأثیرگذار هستند. زوال و تخریب مخلوط آسفالت جایگزین، خارج از روابط تجربی بین حجم مخلوط و دوام سطح است. این بدان معناست که هرجایی که تصمیم به استفاده از مخلوط آسفالت جایگزین گرفته شود، ارزیابی آزمایشگاهی پتانسیل فرورفتگی نقطه‌ای آسفالت ضروری است.

آسیب‌های رطوبتی و یا شکست پیوند قیر سنگدانه نیز دوام و پایداری آسفالت را تحت تأثیر قرار می‌دهند. آسفالتی که دچار شکست پیوند قیر/ سنگدانه (Stripping) شود، ناپایدار بوده و فاقد مقاومت برشی است. نتایج تغییر شکل به وجود آمده پس از شیار شدگی، فیتیله شدن و یا انحراف موجب کاهش طول عمر سطح آسفالت می‌شود. مقاومت در برابر آسیب‌های رطوبتی یک الزام مهم برای آسفالت سطح فرودگاه است.

  خلاصه

ملزومات آسفالت فرودگاه‌ها را می‌توان به‌طورکلی به‌صورت مقاومت در برابر تغییر شکل، مقاومت در برابر شکستگی، مقاومت اسکید و دوام سطح تقسیم‌بندی کرد. مقاومت در برابر تغییر شکل و مقاومت اسکید از اولویت بالایی برخوردار هستند (جدول شماره 2). دوام و پایداری هزینه‌های اجرا و بهره‌برداری از پروژه را تحت تأثیر قرار داده و باید به حدی زیاد باشد که تأثیر منفی بر دیگر الزامات مؤثر نداشته باشد. اگرچه نسبت به آسفالت جاده‌ها، از اهمیت کم‌تری برخوردار است اما نباید از مقاومت در برابر شکستگی غافل بود. مخصوصاً زمانی که مقاومت در برابر تغییر شکل مخلوط آسفالت طی فرآیندهایی افزایش‌یافته باشد. نکته مهم این است که ترکیب کلی و خواص مواد تشکیل‌دهنده، هر دو در دستیابی به این الزامات عملکردی مشارکت دارند.

اصطکاک سطحی

جدول 2   خلاصه از الزامات عملکردی آسفالت فرودگاه


برای مشاهده ادامه مطالب درباره این موضوع برروی لینک زیر کلیک کنید:

استفاده از آسفالت برای پوشش باند فرودگاه-بخش یازدهم


برای مشاهده اولین مطلب درباره این موضوع برروی لینک زیر کلیک کنید: 

استفاده از آسفالت برای پوشش باند فرودگاه

استفاده از آسفالت برای پوشش باند فرودگاه-بخش چهارم

Share

استفاده از آسفالت برای پوشش باند فرودگاه-بخش چهارم

برخی از مشکلات موجود در آسفالت فرودگاه‌ها

مشکلات به وجود آمده برای آسفالت فرودگاه‌ها، تفاوت چندانی با معضلات موجود برای آسفالت بزرگراه‌ها و جاده‌ها ندارد. جدول شماره 1 خلاصه‌ای از مشکلات مرسوم آسفالت فرودگاه‌ها را ارائه و نشان داده که چگونه عملکرد آسفالت فرودگاه را تحت تأثیر قرار می‌دهند. درجه حرارت یکی از عوامل مهم برای وقوع تمامی مشکلات بوده که دلیل آن وابستگی خواص قیر به درجه حرارت است. فشار وارده از طریق چرخ‌های هواپیما نیز به‌عنوان یکی از عوامل تأثیرگذار در بروز مشکلات شناخته‌شده است.

شکست خستگی آسفالت به‌ندرت در روسازی‌های فرودگاه دیده می‌شود. این امر به‌طورکلی نشان‌دهنده حجم پایین ترافیک، ضخامت و سفتی بیش‌تر آسفالت فرودگاه در مقایسه با آسفالت جاده‌هاست. بااین‌حال نمی‌توان گفت که آسفالت فرودگاه در برابر خستگی و ترک‌خوردگی سوسماری مصون است. هنگامی‌که فشارهای وارده بر آسفالت بیش‌ازحد سنگین باشد، تغییر شکل عمودی تحت بارگذاری رخ می‌دهد. هنگام مواجه با چنین تغییر شکل بالایی، سطح آسفالت به علت خستگی به‌سرعت از پایین به بالا دچار شکست می‌شود.

استفاده از آسفالت

جدول 1   خلاصه از مشکلات به وجود آمده برای آسفالت فرودگاه

تراوش نیز به‌ندرت در آسفالت فرودگاه‌ها دیده‌شده و این امر با حفظ حداقل مقدار حفرات خالی به میزان 3 تا 4 درصد محقق شده است. انواع مشکلات پرخطر مانند شیار شدگی، شکست پیوند قیر/ سنگدانه، فرورفتگی نقطه‌ای، شکست از بالا به پایین، کنار رفتگی و یا فتیله شده (Shoving) و بسته شدن شیارها در جدول شماره 1 توصیف‌شده است.

شیار شدگی

شیار شدگی سطح آسفالت (شکل شماره 1) باید به‌طور جداگانه از شیار شدگی که ناشی از تغییر شکل دائمی بستر عمودی و یا بی‌ثباتی است در نظر گرفته شود. شیار شدگی آسفالت یک معضل عمومی برای رویه آسفالت فرودگاه است. بااین‌حال، حتی در کشورهای گرمسیری مانند استرالیا تا زمانی که مخلوط آسفالت فرودگاه به‌درستی طراحی و اجرا شود، شیار شدگی رویه آسفالت به‌ندرت گزارش می‌شود. به‌طورکلی انتظار می‌رود که شیار شدگی اصلی در ماه‌های گرم تابستان و زمانی که درجه حرارت آسفالت از 75 درجه سانتی‌گراد فراتر می‌رود، رخ دهد. بررسی شیار شدگی آسفالت‌ها مشخص کرد که قیر بکار رفته در مخلوط آن‌ها نرم‌تر از آن بوده که بتواند مقاومت برشی کافی را به‌عنوان ماتریکس سنگدانه ها ارائه کند.

به‌طور خلاصه باید گفت که شیار شدگی آسفالت به‌عنوان یک مشکل دائمی در رویه آسفالت فرودگاه‌ها گزارش نشده است. بااین‌حال، این معضل بر روی مقاومت اسکید تأثیرگذار است. مقاومت اسکید یک عامل مهم و اساسی برای ایمنی عملیات پرواز فرودگاه است. شیار شدگی یک احتمال کم با خطر بسیار بالا برای رویه آسفالت فرودگاه است.

استفاده از آسفالت

شکل 1   شیارشدگی سطح آسفالت


برای مشاهده ادامه مطالب درباره این موضوع برروی لینک زیر کلیک کنید:

استفاده از آسفالت برای پوشش باند فرودگاه-بخش پنجم


برای مشاهده اولین مطلب درباره این موضوع برروی لینک زیر کلیک کنید: 

استفاده از آسفالت برای پوشش باند فرودگاه